ΚΙΝΗΣΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Το αυθόρμητο κίνημα της νεολαίας που ξέσπασε με την δολοφονία του Αλέξη καπελώθηκε αμέσως από τον ΣΥΝ και το «Κ»ΚΕ. Έτσι δεν πρόλαβε να ζητήσει ούτε την παραίτηση της αστυνομικής ηγεσίας των εκπαιδευτών και των προϊσταμένων τους, ούτε των αρμόδιων υπουργών ακόμα και τη διάλυση των κτηνωδών σωμάτων των ειδικών φρουρών και της ΟΠΚΕ (Ομάδα Πρόληψης και Καταστολής Εγκληματικότητας).
Τα δύο ψευτοαριστερά κόμματα δεν άφησαν τη νεολαία να αποκαλύψει και να καταγγείλει τη βία που ασκείται στην καθημερινή της ζωή από μια αστυνομία που την μισεί θανάσιμα. Αυτά τα κόμματα δεν προβάλλουν τις αποκαλύψεις της Διεθνούς Αμνηστίας για τα βασανιστήρια και τις δολοφονίες της αστυνομίας στη χώρα μας και εμποδίζουν τον έλεγχο της χώρας από το σώμα διεθνών ελεγκτών στα πλαίσια της Σύμβασης του ΟΗΕ κατά των βασανιστηρίων, και δεν κάνουν θέμα το μέγιστο γεγονός ότι αυτήν την σύμβαση δεν την δέχεται η χώρα μας.
Αυτά όλα συμβαίνουν γιατί αυτά τα κόμματα δεν θέλουν να μειώσουν τον εκφασισμό της αστυνομίας αλλά απλά μια αστυνομία που να την ελέγχουν. Γι’ αυτό και ο ΣΥΝ έγινε ο πολιτικός ηγέτης μιας «εξέγερσης» που στην πραγματικότητα και τελικά δεν σήμαινε τίποτα άλλο παρά την πρωτοφανή παράδοση της Αθήνας και του κέντρου των μεγάλων πόλεων στους λούμπεν εγκληματίες και προβοκάτορες. Σε αυτό το έγκλημα συμμετείχε και ο Καραμανλής που απέσυρε την αστυνομία από το κέντρο της πόλης. Ταυτόχρονα ο «αντιαστυνομικός» ΣΥΝ καλούσε τους αστυνομικούς επικεφαλής της ΠΟΑΣΥ που ο ίδιος ελέγχει για να τους διαβεβαιώσει ότι το σύνθημα «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» που το φώναζε με μανία η νεολαία του το καταδικάζει ο ΣΥΝ ενώ ταυτόχρονα προτείνει τον ΣΥΝ σαν τον βασικό συνομιλητή της διακομματικής για την αστυνομία.
Ο συστηματικός εμπρησμός της Αθήνας, εν μέρει και της Θεσσαλονίκης και οι καταστροφές στο κέντρο των μεγάλων πόλεων δεν είναι μια παράπλευρη απώλεια μιας εξέγερσης αλλά ένα οργανωμένο σχέδιο πολιτικού πραξικοπήματος που ανοίγει το δρόμο προς την εξουσία στα δύο ψευτοαριστερά σοσιαλφασιστικά κόμματα και στο φασιστικό ΛΑΟΣ. Το αρχικό αυθόρμητο κίνημα της νεολαίας ενάντια στον εκφασισμό της αστυνομίας ταυτίστηκε με την «εξέγερση» του λούμπεν και των προβοκατόρων και έχασε κάθε κύρος και ακτινοβολία. Στη συνέχεια ΣΥΝ και ψευτοΚΚΕ για να ενισχύσουν και να μαζικοποιήσουν την λούμπεν «εξέγερση» επεχείρησαν να σύρουν και τους μαθητές σε έναν αγώνα χωρίς συγκεκριμένα αντιφασιστικά αιτήματα. Τελικά τους καπέλωσαν με τη γενική γραφειοκρατική κρατικοφασιστική τους γραμμή για την παιδεία και τους έριξαν για μια ακόμα φορά στις χρεωκοπημένες καταλήψεις που τις οργάνωσε ο ΣΥΝ, το ψευτοΚΚΕ και η εξωκοινοβουλευτική ουρά τους για να κατασκευάσουν μια ψευτονομιμοποιητική «κινηματική» βάση της «εξέγερσης».
Όλη αυτή η από μια στιγμή και πέρα εντελώς στημένη αναταραχή επέτρεψε στον Καραμανλή να επιβάλλει την εθνική τάχα συσπείρωση στη ΝΔ και να καλέσει στη συνέχεια τους πολιτικούς αρχηγούς για την αντιμετώπιση τάχα της κρίσης. Στην πραγματικότητα του επέτρεψε να ανοίξει τον δρόμο για την λειτουργία του άτυπου συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών και των επιτροπών για την ανασυγκρότηση και τον διακομματικό έλεγχο της αστυνομίας, κοντολογίς για να ανοίξει το δρόμο στη συμμετοχή στην εξουσία με ηγεμονικούς όρους των τριών μικρών φασιστικών κομμάτων.
Τα κόμματα του «νόμου και της τάξης» ΛΑΟΣ και ψευτοΚΚΕ υποστηρίζουν έμμεσα την «εξέγερση» από την πρώτη ημέρα. Το πρώτο σεβόμενο τάχα την μνήμη του Αλέξη μίλησε μόνο μετά την κηδεία του και καταδίκασε τάχα τη βία μόνο αφού το κέντρο της Αθήνας είχε καεί για τα καλά, ενώ ως τώρα εκθειάζει τον ευγενικό και δίκαιο αγώνα των μαθητών. Το ίδιο με το ΛΑΟΣ εκθειάζει τον αγώνα των μαθητών και ο Καραμανλής. Το δεύτερο έκανε διαδηλώσεις περνώντας μέσα από τα αποκαΐδια της Αθήνας χωρίς ποτέ να καταδικάσει σαν φασίστες τους εμπρηστές, ενώ πρωτοστάτησε στις καταλήψεις και στις καπελωμένες από το ίδιο και τον ΣΥΝ πορείες των μαθητών. Ο Παπανδρέου έμμεσα αναγνωρίζει το αυθόρμητο κίνημα της νεολαίας σαν εξέγερση αφού μιλάει πάντα για τα αίτια της έκρηξης χωρίς και αυτός να καταδικάσει σαν φασίστες και προβοκάτορες τους εμπρηστές και βέβαια καλύπτοντας ως τον τέλος τον αρχιπροβοκάτορα ΣΥΝ.
Στο σχέδιο της πολιτικής ανωμαλίας συμμετέχουν δραστήρια η ΟΛΜΕ η ΠΟΣΔΕΠ και η ΔΟΕ που κηρύξανε αλλεπάλληλα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια αναλαμβάνοντας να ζωντανέψουν το αυθόρμητο κίνημα της νεολαίας, να αναζωπυρώσουν την «εξέγερση».
Ο τελευταίος πυροβολισμός του μαθητή στο Περιστέρι δεν είναι παρά μέρος του σχεδίου πολιτικής ανωμαλίας και πραξικοπηματισμού. Ήδη οι πραξικοπηματίες έχουν αποφασίσει να κρατάνε την πρωτεύουσα σε μόνιμη κατάσταση ομηρίας, να τρομοκρατούνε το λαό, να εισβάλουν παντού, να καταλαμβάνουν όποιο δημόσιο κτίριο θέλουν, όποια νομαρχία και όποιο ραδιοφωνικό σταθμό. Φωνάζοντας νόμος είναι το δίκιο του εργάτη θέλουν να επιβάλουν τη δική τους νεοφασιστική δικτατορία ενάντια στην εργατική τάξη και ενάντια σε όποιο κομμάτι της κοινωνίας δεν υποτάσσεται στους ίδιους.


Αθήνα 27/12/2008