Αγόρευση της Γιαννάκου στην πρόταση μομφής του ΠΑΣΟΚ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα): Η Υπουργός Παιδείας κυρία Γιαννάκου έχει το λόγο.
ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ (Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων): Κυρία Πρόεδρε, οι λόγοι που υποστηρίζουν την πρόταση δυσπιστίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. καθώς και η δήλωση αποχώρησης της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης από τις διαδικασίες του Συντάγματος, αποτελούν θεσμικό ατόπημα. Προφανώς ο κ. Παπανδρέου δεν αντιτίθεται απλώς στο δημόσιο αίσθημα περί κανονικής λειτουργίας των θεσμών αλλά αντιτίθεται και προς τον ίδιο του τον εαυτό. Αντιτίθεται στις διακηρύξεις του περί ανάγκης συναίνεσης για τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις που είναι απαραίτητες στον τόπο. Αντιτίθεται στην υπεράσπιση εκ μέρους του των αρχών της δημόσιας διαβούλευσης ως μέσου επίλυσης των πολιτικών διαφωνιών και αντιθέσεων. Αντιτίθεται στην εμπέδωση ενός πολιτικού πολιτισμού στηριγμένο στον αμοιβαίο σεβασμό των αντιθέσεων των πολιτικών κομμάτων και σε πολιτικές στάσεις που αποφεύγουν την αθέμιτη πολιτική πόλωση, έναν πολιτικό πολιτισμό τον οποίο εμπράκτως έχει αποδείξει η νέα διακυβέρνηση ότι υπηρετεί.

Ο κ. Παπανδρέου με την πολιτική του πρωτοβουλία ξοδεύει απερίσκεπτα σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο για τον ίδιο, αλλά κυρίως για τις θεσμικές διαδικασίες στη Βουλή. Η πρόταση δυσπιστίας επί της ουσίας στρέφεται εναντίον του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και του ιδίου, αφού κατά βέβαιο και ασφαλή τρόπο αυτό θα αποτιμηθεί από το λαό όταν ολοκληρωθεί η θητεία μας.
Επί μακρόν ο ίδιος υποστήριξε την Αναθεώρηση του Συντάγματος και κυρίως του άρθρου 16, με σκοπό τη δυνατότητα να δημιουργηθούν δομές και προγράμματα ανώτατης εκπαίδευσης με χαρακτήρα μη κρατικό μη κερδοσκοπικό. Τώρα αναιρείται η προηγούμενη πολιτική βούληση, διαγράφονται οι πολιτικές θέσεις, καθώς και το κεφάλαιο που επενδύθηκε σε αυτές και επομένως υπάρχει στροφή 180 μοιρών προς άγνωστη κατεύθυνση. Εξακολουθεί να πιστεύει ο κ. Παπανδρέου όσα υποστήριξε για το άρθρο 16 του Συντάγματος, η Αναθεώρηση του οποίου, όπως μας ετόνισε στη Βουλή, είναι εξόχως αριστερή και προοδευτική πράξη;
Η Νέα Δημοκρατία ως Αντιπολίτευση συμμετείχε με αίσθημα ευθύνης σε δυο διαδικασίες Αναθεώρησης, το 1985 και το 2001. Τήρησε στάση ευθύνης και υπερψήφισε μαζί με την τότε κυβερνώσα Πλειοψηφία πάρα πολλά άρθρα τα οποία αναθεωρήθηκαν. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν μπορεί να προσαρμοστεί στις συνταγματικές απαιτήσεις πολιτικής ευθύνης που ταιριάζουν στο ρόλο του ως Αντιπολίτευσης;
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α' Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΗΓΑΚΗΣ)
Τελικά, η πρόταση δυσπιστίας στρέφεται και εναντίον των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Γνωρίζουμε όλοι, ναι ή όχι, ότι οι Βουλευτές ψηφίζουν κατά συνείδηση σε κάθε περίπτωση και ότι αυτό έγινε κάθε φορά; Ο κ. Παπανδρέου αποσύρει την Κοινοβουλευτική Ομάδα, άρα και τη δυνατότητά της να ψηφίσει κατά συνείδηση. Πρόκειται για μια πολιτική κίνηση αμφιβόλου δημοκρατικότητας, μια πολιτική κίνηση από έναν πολιτικό που επανειλημμένα έχει δηλώσει εδώ ότι είναι εναντίον των αρχηγικών κομμάτων, είναι υπέρμαχος των συμμετοχικών διαδικασιών.
Το ίδιο το κείμενο της πρότασης δυσπιστίας διέπεται από μια αδιευκρίνιστη πολιτική φιλοσοφία. Είναι, δηλαδή, αυτό αντιπροσωπευτικό του νέου προγραμματικού λόγου που δηλώνει ότι επεξεργάζεται το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και θα φέρει σύντομα στη δημοσιότητα; Είναι προγραμματικός λόγος από ένα κόμμα που φιλοδοξεί να κυβερνήσει; Τελικά τι συμβαίνει; Μήπως το νέο ΠΑ.ΣΟ.Κ. ενδύεται το μανδύα του παλαιοτάτου ΠΑ.ΣΟ.Κ. και χρησιμοποιεί παρωχημένα σχήματα πολιτικής ρητορικής, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα πείσει τον λαό ότι διαθέτει σοβαρή εναλλακτική πρόταση; Ή μήπως δεν μπορείτε να διαρρήξετε τη σχέση σας με την παλιά λαϊκίστικη παράδοσή σας;
Θα εστιάσω σε ένα σημείο που αφορά στις δικές μου αρμοδιότητες ως Υπουργού Παιδείας. Λέει στην πρόταση δυσπιστίας: Η Κυβέρνηση διαλύει και απαξιώνει τη δημόσια εκπαίδευση με σκοπό να ευνοήσει την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες. Μια τέτοια θέση είναι χαρακτηριστική της αμφιθυμίας που υπάρχει στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Είναι ή δεν είναι αλήθεια ότι ο κ. Παπανδρέου έχει μιλήσει επανειλημμένα εδώ για αναξιόπιστο κράτος που αδυνατεί να ασκήσει την εποπτεία στην εκπαίδευση, όπως ορίζει το Σύνταγμα; Είναι ή δεν είναι αλήθεια ότι ισχυρίζεται ότι πρέπει να μεταφερθούν στις τοπικές κοινωνίες οι αρμοδιότητες, διότι δεν είναι ικανό το κράτος να τις εποπτεύσει; Προφανέστατα ο κ. Παπανδρέου και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. θέλουν την ιδιωτικοποίηση της παιδείας, την οποία αποδίδει σε άλλους, χωρίς αυτό να υπάρχει πραγματικά.
Είναι ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης το γεγονός ότι η Κυβέρνηση αυτή στάθηκε συνεπής στις διεθνείς υποχρεώσεις και σε όσα χαρακτηρίζουν έναν πραγματικά ανώτατο χώρο εκπαίδευσης; Γιατί επί τόσα χρόνια σταθήκατε αδύναμοι να φέρετε στη Βουλή το νόμο για την ποιότητα και την αξιολόγηση στην εκπαίδευση; Γιατί επί τόσα χρόνια αδυνατούσατε το Διεθνές Πανεπιστήμιο, που δήθεν θέλατε να φτιάξετε, να το κάνετε; Γιατί επί τόσα χρόνια αφήσατε την αναγνώριση τίτλων σπουδών με απίστευτα σκάνδαλα και κατηγορίες, αφού σταθήκατε ανίκανοι να αλλάξετε ακόμα και το ΔΙΚΑΤΣΑ; Γιατί επί τόσα χρόνια αρνηθήκατε να στηρίξετε τη δια βίου εκπαίδευση;

Είναι αλήθεια ή δεν είναι ότι στη βαθμολογία των δεικτών της Λισσαβόνας, το Μάρτιο του 2004, η βαθμολογία σας ήταν 05 στο 10; Αυτή είναι η αλήθεια. Σήμερα είμαστε πολύ πάνω από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα είμαστε στο 10 το 2010.
Είναι αλήθεια ή δεν είναι ότι στη διαδικασία της Μπολώνια, που προσυπογράψατε το 1999 και εν συνεχεία στην Πράγα και το Βερολίνο και αναλάβατε διεθνείς δεσμεύσεις για τον ανώτατο χώρο εκπαίδευσης, δεν κάνατε απολύτως τίποτα και είχατε βαθμό 0; Τώρα έχουμε βαθμό 4,5 με άριστα το 5. Αυτή είναι η αλήθεια.
Σημασία δεν έχει ποιος λέει τι, αλλά ποιος κάνει τι. Και εσείς δεν κάνατε τίποτα από τις διεθνείς σας δεσμεύσεις και υποχρεώσεις. Κατά τα άλλα κόπτεσθε περί Ευρώπης, περί εξελίξεων της Ευρώπης κ.λπ. Η Ευρώπη όμως δεν είναι μόνο οικονομική και νομισματική ένωση. Η Ευρώπη δεν είναι μόνο να κάνουμε στροφή από τον παλιό μας εαυτό και να λέμε ότι την υποστηρίζουμε. Η Ευρώπη είναι συγκεκριμένα βήματα που οδηγούν τη χώρα μπροστά, στην κοινωνία της γνώσης, στην αύξηση της απασχόλησης.
Μπορεί να διαφωνούμε ιδεολογικά με άλλους πολιτικούς σχηματισμούς, αλλά αυτό είναι άλλο και άλλο η υποκρισία και ο στρουθοκαμηλισμός ότι είμαστε οι πρωταγωνιστές της Ευρώπης, ενώ στην πραγματικότητα δεν κάνουμε απολύτως τίποτα. Επειδή νομίζουμε ότι ο λαός δεν θα καταλάβει ότι δεν κάνουμε τίποτα ή επειδή υπάρχουν πολιτικές και κοινωνικές ομάδες οι οποίες αντιτίθενται σε αυτό; Μα, στη δημοκρατία πάντα θα αντιτίθενται. Η διαφωνία είναι επίκεντρο της δημοκρατίας. Σημασία έχει η διαφωνία να μη γίνεται πρόσχημα για να μην επιτρέπουμε στις πραγματικές πλειοψηφίες να προχωρήσουν τα πράγματα, γιατί αυτό είναι εναντίον της δημοκρατίας και αυτή είναι η αλήθεια.
Κυρία Πρόεδρε, στο διάστημα αυτό έγινε μακρά συζήτηση για την ανώτατη εκπαίδευση και μακρός διάλογος για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν. Δεν είναι όμως μόνο αυτή η παρέμβαση. Η ουσιαστική παρέμβαση είναι η διά βίου μάθηση που έχει αυξηθεί κατά 1.600%, είναι η αξιολόγηση, είναι οι νέες πολιτικές για την έρευνα, είναι τα ζητήματα των μεταπτυχιακών, είναι οι ανοικτοί ορίζοντες και η διεθνοποίηση των ανωτάτων ιδρυμάτων, κάτι που απαγορευόταν κατά η διάρκεια της δικής σας διακυβέρνησης. Αλήθεια, ποιος πολίτης του πλανήτη μας, από το Βιετνάμ μέχρι την Αλάσκα, θα ακούσει ότι απαγορεύονταν τα κοινά μεταπτυχιακά με ξένα πανεπιστήμια και δεν θα γελάσει; Για ποια ανώτατη παιδεία μιλάτε; Ή μήπως δεν τα ξέρετε καλά όταν μιλάτε;
Δύο χρόνια τώρα γίνεται ένας ουσιαστικός διάλογος. Εσείς δεν συμμετείχατε από ένα σημείο και πέρα, στην ουσία όμως σας δόθηκαν όλες οι ευκαιρίες να συμμετέχετε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση πράγματι το κάνατε.
Σε αυτό το διάστημα ένας τεράστιος αριθμός πανεπιστημιακών δασκάλων με κύρος, πολλοί εξ αυτών στήριξαν την Κυβέρνησή σας κατά τη διάρκεια της προηγούμενης διακυβέρνησης, ανεξάρτητα από πολιτικές πεποιθήσεις, πήρε θέση. Ξέρουμε ότι αυτό σας ενοχλεί, γιατί είναι η πρώτη φορά που βγήκαν δημόσια, όπως είναι η πρώτη φορά που η Σύνοδος Πρυτάνεων πήρε θέση επί της ουσίας εκπαιδευτικού ζητήματος. Το ξέρετε ή δεν το ξέρετε ότι ποτέ θεσμοθετημένη ομάδα εκπαιδευτικών δεν πήρε θέση ποτέ, από συστάσεως ελληνικού κράτους, σε εκπαιδευτικό θέμα; Το ξέρετε. Και αντί να βοηθήσετε προς αυτήν την κατεύθυνση, ενοχλείσθε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ασφαλώς στη δημοκρατία υπάρχουν διαφωνίες, επαναλαμβάνω και ασφαλώς όλοι μας ισχυριζόμαστε ότι επιδιώκουμε τη συναίνεση. Αλλά η συναίνεση δεν είναι πάντα η αναγκαία και ικανή συνθήκη. Πολλές φορές η συναίνεση είναι στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο, είναι για τα μάτια. Σημασία έχει ποιο είναι το σωστό. Και ποιο είναι το σωστό και τι πρέπει να γίνει στην εκπαίδευση είναι σχεδόν επιστημονικό θέμα. Δεν θα το εφεύρει ο καθένας από εμάς εδώ. Γνωρίζουμε τις καλές πρακτικές σε όλον τον κόσμο, γνωρίζουμε τα προβλήματα που υπάρχουν στην εκπαίδευση και την παιδεία σε όλον τον κόσμο, αλλά όχι εν ονόματι μιας θεωρητικά διακηρυγμένης συναίνεσης δεν θα κάνουμε τίποτα. Άλλωστε, εσείς δηλώνετε ότι φεύγετε από τη διαδικασία του Συντάγματος και το ερώτημα είναι: Πιστεύετε ή δεν πιστεύετε σε αυτά που κάνατε μέχρι τώρα; Είναι δυνατόν το Σύνταγμα να χρησιμοποιείται για λόγους τακτικής; Είναι δυνατόν ένα κόμμα που έχει κυβερνήσει τόσα χρόνια, το οποίο σε τελευταία ανάλυση εκφράζει έναν πολύ μεγάλο πολιτικό χώρο, απευθυνόμενο στον ελληνικό λαό, να ισχυρίζεται ότι για κάποια αφορμή αποχωρεί από τη διαδικασία του Συντάγματος;

Βέβαια η ιστορία έχει φερθεί πολύ καλά και έχει δώσει εύσημα ακόμα και σε πολιτικούς που έκαναν πολύ μεγάλα λάθη, αν είχαν αποδείξει ότι έχουν πεποιθήσεις, διάθεση να προχωρήσουν τα πράγματα μπροστά. Γιατί λάθη δεν κάνει όποιος δεν κάνει τίποτα. Όμως η ιστορία δεν χαρίστηκε ποτέ στους απόντες. Τους απόντες τους καταδίκασε απολύτως.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
Αυτούς δηλαδή που ενώ έχουν την εμπειρία και τη δυνατότητα...
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙΣΕΡΛΗΣ: Αφήστε την ιστορία να απαντήσει.
ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ (Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων): Κύριε συνάδελφε, δεν θα μου υπαγορεύσετε τι θα πω.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Σωτήρης Χατζηγάκης): Σωστά. Συνεχίστε, κυρία Υπουργέ.
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, έχει δίκιο.
ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ (Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων): Αυτό βέβαια αφορά τη δημοκρατική σας αντίληψη, η οποία προφανώς δεν υπάρχει.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
Όμως η ιστορία προχωρεί και χωρίς αυτούς που είναι απόντες. Πάντοτε η ιστορία προχωρεί και χωρίς αυτούς. Επομένως, θέλω να σας πω, κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όποιος είναι απών, δεν έχει ρόλο και το ξέρετε. Τα πράγματα θα προχωρήσουν και χωρίς εσάς τη συνταγματική διαδικασία.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
Όσο για τα υπόλοιπα, επειδή πιστεύουμε ότι η ηγεσία σας ιδιαιτέρως αλλά και πολλοί άλλοι από εσάς, πιστεύουν στο ρόλο της εκπαίδευσης και της παιδείας ως της μόνης μακροπρόθεσμης επένδυσης σ’ αυτό τον τόπο, εγώ θα σας πρότεινα να ξαναδείτε τι πραγματικά γίνεται, κανείς δεν μπορεί να κάνει θαύματα, τι πραγματικά είχε γίνει πριν και να σκεφθείτε πόσο μπορείτε να βοηθήσετε -και μπορείτε- σ’ αυτό που πρέπει να γίνει. Άλλωστε, ακόμα και το Κομμουνιστικό Κόμμα που είπε από την αρχή «εγώ δεν συμμετέχω σε κανένα διάλογο γι’ αυτούς τους λόγους» και αυτό παίζει ρόλο. Έτσι και αλλιώς η Χώρα θα προχωρήσει και με αυτούς που θέλουν ορισμένα πράγματα και με αυτούς που δεν τα θέλουν. Θα αποτελούσε μεγάλη υπόθεση αν μπορούσαμε να θέλουμε τα ίδια, αφού εσείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, σε πολλά ζητήματα, ιδιαίτερα σ’ αυτά που αφορούν στην Ευρώπη και στην προκειμένη περίπτωση στον ευρωπαϊκό χώρο ανώτατης εκπαίδευσης, έχετε πάρει παρόμοια θέση. Γιατί αρνείστε τώρα τον εαυτό σας; Θεωρώντας ότι θα εμποδίσετε εμάς; Ή μήπως έχετε ταυτιστεί τόσο με την αίσθηση της εξουσίας, ίσως λόγω αντιλήψεων και παλαιοτέρων ιδεολογιών, ώστε δεν αντέχετε διαφορετικά.
Να ξέρετε ότι η υπόθεση της εκπαίδευσης θα προχωρήσει. Όσο αυτή η Κυβέρνηση είναι εδώ, θα προχωρήσει με την κατεύθυνση που έχει χαραχτεί από την αρχή, με τη στρατηγική που έχει χαραχτεί. Και επίσης να γνωρίζετε ότι δεν έχει γίνει τίποτε λιγότερο ή τίποτε περισσότερο από μία στρατηγική που χαράχτηκε από την πρώτη στιγμή.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Δεν μας χρειάζεστε επομένως!
(Κωδωνοκρουσίες)
ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ (Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων): Κύριε Πρόεδρε, όλους τους χρειαζόμαστε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Σωτήρης Χατζηγάκης): Παρακαλώ, κύριε Κακλαμάνη!
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Πρόεδρος της Βουλής κυρία ΑΝΝΑ ΜΠΕΝΑΚΗ-ΨΑΡΟΥΔΑ)
ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ (Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων): Κύριε Πρόεδρε, εάν δεν θέλετε να συμμετέχετε -και κοιτάξτε στον καθρέφτη και τον εαυτό σας για το έργο σας πριν σε ορισμένους τομείς- ε, ναι, θα προχωρήσουμε και χωρίς εσάς!
(Παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Άννα Μπενάκη - Ψαρούδα): Κύριοι συνάδελφοι, εζήτησε το λόγο για μια σύντομη παρέμβαση, ο Πρόεδρος του Συνασπισμού, κ. Αλαβάνος.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΛΑΒΑΝΟΣ (Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς): Είναι, κυρία Πρόεδρε, το πεντάλεπτο που δικαιούμαι από τον Κανονισμό.
Ακούσαμε την Υπουργό Παιδείας σε μια διαδικασία απολογισμού υποτίθεται της Κυβέρνησης, απλώς να μπαίνει μέσα σε ένα κλίμα τεχνητής πόλωσης με την Αξιωματική Αντιπολίτευση, με την οποία μας διαβεβαίωνε συνεχώς ότι δεν έχουν διαφορές.
Φοβάμαι ότι η κυρία Υπουργός δεν κατάλαβε τίποτα ακόμη. Δεν κατάλαβε ότι έχουμε μπει σε εξελίξεις άλλες και δεν κατάλαβε ότι υπάρχει άλλη πόλωση παρότι τη βλέπει στο χώρο της.

Υπάρχει πόλωση ανάμεσα στις πολιτικές εκείνες οι οποίες θέλουν να δώσουν στην κερδοσκοπία τα πανεπιστήμια και στις δυνάμεις που αντιστέκονται, τους φοιτητές, τις φοιτήτριες, τους συλλόγους, τους καθηγητές.
Γι’ αυτό με αυτή την ευκαιρία απευθύνομαι στον Πρωθυπουργό, επειδή είναι κορυφαίο το ζήτημα, επειδή η Κυβέρνηση είναι αφερέγγυα, επειδή η παιδεία πεινάει, επειδή οι καθηγητές και οι δάσκαλοι διεκδικούν το μισθό φτώχειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήθελα να πω στον κύριο Πρωθυπουργό: Σταματήστε. Είναι στα χέρια σας να ανοίξουν τα πανεπιστήμια. Μπορούν να ανοίξουν τα πανεπιστήμια, φτάνει να αποσύρετε την πρόταση για την τροποποίηση του άρθρου 16.
(Στο σημείο αυτό εισέρχεται στην Αίθουσα ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ).
(Όρθιοι οι Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. χειροκροτούν ζωηρά και παρατεταμένα)
Φτάνει να αποσύρετε την πρόταση για την τροποποίηση του άρθρου 16. Είναι μία πρόταση τραυματισμένη. Δεν έχει πλέον κύρος. Δεν θα προχωρήσει. Καταλαβαίνετε ότι είμαστε στην αρχή των εξελίξεων. Με την απόσυρση αυτής της πρότασης ο κεντρικός λόγος των κινητοποιήσεων των φοιτητών και των καθηγητών ουσιαστικά αίρεται και υπάρχει η δυνατότητα να ανοίξει ένας διάλογος με βάση τις προτάσεις του φοιτητικού κινήματος, των καθηγητών για τα θέματα της αναβάθμισης του πανεπιστημίου.
Θα ήθελα, όμως να απευθυνθώ και στον Πρόεδρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που τώρα ήρθε και να του πω: Ζητάτε εκλογές. Ωραία. Και να μη γίνουν δεκτές μπαίνουμε ουσιαστικά σε μακρόχρονη προεκλογική εκστρατεία. Το ερώτημά μου στο οποίο θα ήθελα μια απάντηση, κύριε Παπανδρέου, είναι το εξής: Στο εκλογικό σας πρόγραμμα ισχύει η αναθεώρηση του άρθρου 16 με τις διατυπώσεις που κάνατε; Γιατί προχθές είπατε ότι η ουσία των απόψεών σας δεν αλλάζει. Τι θα ζητήσετε από τη νεολαία της Ελλάδας; Να σας ψηφίσει για μη κρατικά κερδοσκοπικά πανεπιστήμια; Ακριβώς το ίδιο ζητάει και η Νέα Δημοκρατία.
Εγώ σας καλώ να κάνετε ένα μεγάλο βήμα μπροστά, να αφουγκραστείτε τις απόψεις, τους αγώνες των διδασκόντων και των μαθητών και να δηλώσετε σήμερα κιόλας ότι δεν πρόκειται να δεχθείτε να αναθεωρηθεί το άρθρο 16. Αυτό θα συμβάλει και στην εκτόνωση. Έχετε και εσείς τη δυνατότητα να συμβάλετε στο να ανοίξουν τα πανεπιστήμια διότι χωρίς τη συναίνεση της σημερινής Αξιωματικής Αντιπολίτευσης με τους συσχετισμούς που ξέρουμε ότι υπάρχουν αποκλείεται