ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΧΘΕΣ ΑΠΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ Ο ΔΗΜ. ΚΟΥΡΕΤΑΣ

Σε "δίνη" Αφύλακτη διάβαση-ΣΥΝ

Μόλις τρεις μήνες μετά τις νομαρχιακές εκλογές, η παραίτηση του νομαρχιακού συμβούλου κ. Δημήτρη Κουρέτα αποτέλεσε χθες πολιτικό… κεραυνό εν αιθρία στο ΣΥΝ Λάρισας, όπως και στην κίνηση «Αφύλακτη Διάβαση» της οποίας ηγήθηκε ο πανεπιστημιακός καθηγητής στις εκλογές του περασμένου Οκτωβρίου. Μια παραίτηση (τόσο από τη θέση του συμβούλου όσο και από τη θέση του επικεφαλής της κίνησης) που ήρθε να ταράξει ακόμη περισσότερο τα - ήδη - είναι αλήθεια, ταραγμένα νερά, από την πρόσφατη συνέντευξη του κ. Κουρέτα στην «Ε». Μια συνέντευξη που προκάλεσε συζητήσεις, με αφορμή τη θέση του κ. Κουρέτα για το άρθρο 16 αλλά και την αντίθεσή του στους χειρισμούς του θέματος από τα κόμματα της Αριστεράς. Που προκάλεσε αρνητικά συναισθήματα στους συνοδοιπόρους του της «Αφύλακτης Διάβασης», που έθεσαν χθες και «ηθικό» θέμα αλλά και αμηχανία στον τοπικό ΣΥΝ ο οποίος πέτυχε εκπροσώπηση στο Νομαρχιακό Συμβούλιο μετά από αρκετά χρόνια. Ο κ. Κουρέτας, στην επιστολή του, σημειώνει την πικρία του για το γεγονός ότι ο ΣΥΝ αποδοκίμασε δημοσίως τις θέσεις του αλλά και για το γεγονός ότι κανείς από τη νομαρχιακή κίνηση δεν τον «υπερασπίσθηκε» τις τελευταίες ημέρες που δέχεται τα πυρά του ΚΚΕ, του ΣΥΝ, μελών της κίνησης που παραιτήθηκαν αλλά και ψηφοφόρων και δηλώνει ότι, όσοι «ένιωσαν πως απειλούνται, μπορεί να κοιμούνται πλέον ήσυχοι. Ο Κουρέτας πήγε επιτέλους σπίτι του αλλά προς το παρόν».

Το τελευταίο δεκαήμερο, ΣΥΝ και «Αφ. Διάβαση» ζούσαν στη δίνη της συνέντευξης Κουρέτα αλλά οι περισσότεροι – πλην ελαχίστων που γνώριζαν την εξέλιξη από προχθές βράδυ και ανεπιτυχώς επιχείρησαν να τον μεταπείσουν – αιφνιδιάσθηκαν από τη χθεσινή απόφαση του πανεπιστημιακού. Μετά και την παραίτηση, τον κ. Κουρέτα θα διαδεχθεί ο κ. Ζήσης Αργυρόπουλος, ο οποίος εξέφρασε τη λύπη του για την εξέλιξη ενώ, με απόφαση του συντονιστικού οργάνου της κίνησης, η θητεία θα είναι εναλλακτική, δηλαδή θα θητεύσουν από ένα έτος – μετά τον κ. Αργυρόπουλο - οι, Ι. Φασούλα, Β. Τούσιας και Ελ. Μίχη.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ

Αναλυτικά, στην επιστολή παραίτησής του ο κ. Κουρέτας αναφέρει τα εξής: «Την Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2007, έδωσα μια συνέντευξη στο δημοσιογράφο κ. Άρη Ψύχα η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ». Στη συνέντευξή μου αυτή τοποθετήθηκαν διάφοροι πολίτες, των οποίων η γνώμη είναι σεβαστή στο βαθμό που κινούνται στην έκθεση των απόψεών τους. Πολλοί απ’ αυτούς είχαν ως σκοπό να λασπολογήσουν και να συκοφαντήσουν τις απόψεις μου, τις οποίες μπορεί οποιοσδήποτε νοήμων άνθρωπος να μελετήσει και να καταλάβει τους λόγους για τους οποίους δέχθηκα την επίθεση πολλών. Αυτό όμως δεν το σχολιάζω. Μένω σε δύο γεγονότα: Η Ν.Ε. του Συνασπισμού εξέδωσε μια ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία οι απόψεις του ΣΥΝ είναι σε διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση από τις δικές μου. Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν έχει βρεθεί ούτε ένας, μα ούτε ένας από την «Αφύλακτη Διάβαση» να αποκαταστήσει την αλήθεια που παραποιήθηκε. Μπορεί πράγματι οι απόψεις που εκφράζω να είναι τελικά μόνο δικές μου και να μην εκφράζουν κανέναν άλλον. Μπορεί. Περίμενα όμως από κάποιους να υπερασπιστούν το δημόσιο διάλογο και να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους. Δεν απαίτησα ποτέ συμφωνία με τις απόψεις μου, όμως δεν αποδέχομαι να παραποιείται το νόημα των όσων είπα χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανείς δημόσια. Με την επιστολή αυτή παραιτούμαι από τη θέση του Νομαρχιακού Συμβούλου και του επικεφαλής της «Αφύλακτης Διάβασης» και εύχομαι στην παράταξη καλή τύχη. Αυτοί που ένιωσαν να απειλούνται και οι οποίοι βρίσκονται και εντός αλλά πολύ περισσότερο εκτός της «ΑΦΥΛΑΚΤΗΣ ΔΙΑΒΑΣΗΣ» μπορεί να κοιμούνται πλέον ήσυχοι. Ο Κουρέτας πήγε επιτέλους σπίτι του. Προς το παρόν όμως» καταλήγει η επιστολή.

«ΑΦΥΛΑΚΤΗ ΔΙΑΒΑΣΗ»

Η παραίτηση αποτέλεσε και το μοναδικό θέμα της χθεσινής συνέλευσης των μελών της «Αφύλακτης Διάβασης» που στις αρχές της εβδομάδας έλαβαν πρόσκληση από τον επικεφαλής της κίνησης προκειμένου να παραστούν στη χθεσινή συνάντηση, για να... «εκλεγεί το συντονιστικό όργανο της κίνησης, να αποφασιστεί το πρόγραμμα εκδηλώσεων για το 2007 και να κοπεί η πρωτοχρονιάτικη πίτα» όπως αναφερόταν στην πρόσκληση. Στη χθεσινή συνέλευση της κίνησης, όπου τελικά δεν παρευρέθηκε ο κ. Κουρέτας προκαλώντας ακόμη περισσότερες αντιδράσεις, στελέχη της κίνησης μεταξύ άλλων σημείωσαν την ανάγκη να συνεχισθεί η παρουσία της κίνησης, που, σημειωτέον εισάγοντας ένα νέο ύφος στις εκλογές του περασμένου Οκτωβρίου αναδείχθηκε τέταρτη δύναμη (με 4,4%) λαμβάνοντας 8.249 ψήφους, καταλαμβάνοντας μια έδρα στο Νομ. Συμβούλιο. Αρκετοί πάντως συνυποψήφιοι και φίλοι της κίνησης σημείωσαν και την «ηθική» διάσταση του θέματος αφού το πληροφορήθηκαν από τα ΜΜΕ και όχι από τον ίδιο «που θα έπρεπε να παραστεί στη συνέλευση και να εξηγήσει τη θέση αλλά και να κάνει γνωστή την απόφασή του». Η «Αφύλακτη Διάβαση» με ανακοίνωσή της που θα εκδοθεί σήμερα θα σχολιάζει τις εξελίξεις, μια ανακοίνωση που αναμένεται να σημειώνει ως προσωπική επιλογή τη στάση του πρώην πλέον επικεφαλής της αλλά και την απόφαση ότι θα συνεχισθεί η πολιτική παρουσία της κίνησης στο νομαρχιακά δρώμενα.

Β. ΚΑΚΑΡΑΣ


Eφημερίδα Ελευθερία Λάρισα 13/1/2007

ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ ΤΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΚΑΙ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΔΗΜ. ΚΟΥΡΕΤΑΣ ΔΗΛΩΝΕΙ ΣΤΗΝ «Ε» - Άλλο «κρατικό» και άλλο «δημόσιο»

Συνέντευξη στον Αρη Ψύχα

Υπέρμαχος των σαρωτικών αλλαγών στο χώρο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης με τη δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών Πανεπιστημίων, εμφανίζεται ο αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Βιοχημείας – Βιοτεχνολογίας και νομαρχιακός σύμβουλος Λάρισας κ. Δημ. Κουρέτας. Σε συνέντευξή του στην «Ε» ο κ. Κουρέτας στηρίζει τις απόψεις του στην αναγκαιότητα διαχωρισμού του «κρατικού» από το «δημόσιο». Χαρακτηρίζει ως «εκ των ων ουκ άνευ» ζητήματα όπως η αξιολόγηση και η αξιοκρατία στις επιλογές διδακτικού προσωπικού, ενώ συμφωνεί και με θέσεις όπως η κατάργηση της μονιμότητας. Υποστηρίζει ότι υπάρχει ένα «φασιστικού τύπου μπλοκ εξουσίας» που θέλει το κράτος να καβαλήσει την κοινωνία, και συμπληρώνει ότι «δεν καταλαβαίνει τη γλώσσα που μιλάνε τα κόμματα της Αριστεράς» για το θέμα της αναθεώρησης. Γνωρίζει, όπως λέει, πως οι απόψεις του δεν είναι σήμερα δημοφιλείς, συμπληρώνοντας όμως ότι σε λίγα χρόνια οι θέσεις του θα έχουν κερδίσει έδαφος. Η συνέντευξη του κ. Κουρέτα στην «Ε» έχει ως εξής:

* Πώς εισπράττετε, κύριε Κουρέτα, όλη αυτή τη συζήτηση, που γίνεται σχετικά με την αναθεώρηση του άρθρου 16;

- Πρώτα απ΄ όλα πρέπει να γίνει μια συζήτηση για να ξεκαθαριστεί τι είναι δημόσιο και τι είναι κρατικό. Οι περισσότεροι στο μυαλό τους νομίζουν ότι το κρατικό και το δημόσιο είναι το ίδιο. Όλοι μιλάμε για το δημόσιο χαρακτήρα της Παιδείας, και το μπερδεύουμε με το κρατικό. Κρατικό είναι αυτό που ελέγχεται από το κράτος, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει πως είναι προς όφελος της κοινωνίας. Δημόσιο είναι αυτό που είναι ανοικτό στην κοινωνία και λειτουργεί επ΄ ωφελεία του κοινωνικού συνόλου. Άρα δεν είναι ταυτόσημο με το δημόσιο. Οπότε καταλήγουμε στο ερώτημα γιατί τα μη κρατικά να μην είναι προς όφελος της κοινωνίας; Προσωπικά θεωρώ, πάντοτε το πίστευα, ότι το κράτος λειτουργεί σφίγγοντας, πνίγοντας την κοινωνία – αυτός ήταν πάντοτε ο ρόλος του κράτους –, θέλω περιορισμό και λιγότερο κράτος και περισσότερο δημόσιο.

* Όμως ούτε το δημόσιο μπορεί να είναι και ιδιωτικό...

- Το μη κρατικό μπορεί να είναι κάλλιστα δημόσιο ή ιδιωτικό. Αρκεί εμείς να θέσουμε τους όρους του παιχνιδιού. Γιατί σήμερα υπάρχουν κερδοσκοπικές επιχειρήσεις που παρέχουν ανώτατη εκπαίδευση, που συμβάλλονται με Πανεπιστήμια του εξωτερικού, τα οποία παρέχουν πτυχία που αναγνωρίζονται. Κανείς δεν μιλάει γι΄ αυτό. Άρα, αν υποθέσουμε ότι κάποιος θέλει να κερδοσκοπήσει, γιατί δεν το κάνει και σήμερα αφού μπορεί. Λέει λοιπόν κάποιος που είναι καχύποπτος: Τα μη κρατικά πανεπιστήμια θα είναι κακής ποιότητας. Η απάντηση είναι απλή. Αν ένα μαγαζί πουλάει γάλα καλής ποιότητας και δίπλα ανοίξει αντίστοιχο μαγαζί που πουλάει κακής ποιότητας γάλα, υποχρεώνει κανείς τον καλό πωλητή να υποβαθμίζει την ποιότητα του προϊόντος του; Ή, εν πάση περιπτώσει, δεν μπορούμε να βάλουμε όρους ώστε ο «κακός επιχειρηματίας» να πουλήσει καλής ποιότητας γάλα;

* Υπάρχει η άποψη ότι με την αναθεώρηση του άρθρου 16 απειλείται και ο χαρακτήρας της Παιδείας ως «δημόσιου αγαθού».

- Δεν συμφωνώ, κύριε Ψύχα. Κατ’ αρχάς να ορίσουμε τι είναι σήμερα το δημόσιο Πανεπιστήμιο. Με άλλους όρους λειτουργούσε το Πανεπιστήμιο του 1970 και με άλλους πρέπει να λειτουργεί το 2007. Όταν ο Γέρος Γ. Παπανδρέου, αποφάσισε για «δημόσια και δωρεάν Παιδεία» στην Ελλάδα, έπρεπε να το στηρίξει από τη στιγμή που το έβγαλε από τον ανταγωνισμό. Το στήριξε τότε. Με την πάροδο των ετών αυτή η στήριξη ξέφτισε. Και σήμερα το δημόσιο Πανεπιστήμιο έχει ξεφτίσει. Και λόγω της υποχρηματοδότησης αλλά και λόγω της μη σύνδεσής του με την κοινωνία. Και εξηγώ: Όταν διορίστηκα το 1995 ως λέκτορας είχα πάρει 3,5 εκατ. δρχ. από τον κρατικό προϋπολογισμό για έρευνα και τις άλλες δραστηριότητες και φέτος πήρα 1.300 ευρώ. Και έχω έξοδα χιλιάδων ευρώ το μήνα που τα καλύπτω από διάφορα προγράμματα, που και τότε βεβαίως υπήρχαν. Και εάν κάποιος δεν μπορεί να πάρει προγράμματα; Σημαίνει ότι πρέπει να κλείσει, και να σταματήσεις τις δραστηριότητές του; Εφόσον οι κυβερνήσεις προχώρησαν στη μείωση της χρηματοδότησης προς τα Πανεπιστήμια, ο επιμερισμός έπρεπε να γίνει με αξιολόγηση. Δεν έγινε όμως. Με ποιο δικαίωμα προχωράς στη μείωση δαπανών χωρίς αξιολόγηση; Ήταν ατόπημα. Άρα αφήσαμε να ξεφτίσει το Δημόσιο πανεπιστήμιο και γι΄ αυτό βασικός υπεύθυνος ήταν το κράτος. Επίσης, το Δημόσιο Πανεπιστήμιο σήμερα παράγει μαθηματικούς, φυσικούς, φιλολόγους. Κάποιοι απ΄ αυτούς κάνουν άλλες δουλειές για να ζήσουν οι άνθρωποι. Λέει λοιπόν η κοινωνία, εσύ κύριε που έγινες μαθηματικός και εγώ σε σπούδασα, μου επιστρέφεις τίποτα πίσω; Η απάντηση είναι ένα μεγαλοπρεπές όχι. Επομένως, η κοινωνία απαντά και λέει «δεν σου ξαναπληρώνω τις σπουδές σου. Να τις πληρώνεις μόνος σου». Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι αν αφήσουμε αυτόν τον φασιστικού τύπου κρατισμό να κάνει κουμάντο στο δημόσιο πανεπιστήμιο, θα έρθει η ώρα σε πολύ λίγα χρόνια που θα οδηγηθούμε με μαθηματική ακρίβεια στην ιδιωτική παιδεία. Νομίζω γίνεται κατανοητό τι σημαίνει κρατισμός και τι δημόσιο. Είναι δυο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Πρέπει να μας ενδιαφέρει το δημόσιο πανεπιστήμιο, εμένα τουλάχιστον με ενδιαφέρει, αλλά δεν θέλω το κράτος να μπλέκεται και να το στραγγαλίζει. Θέλω να το τρέφει αλλά να το αναδεικνύουν οι προτεραιότητες της κοινωνίας.

* Υπάρχει όμως η άποψη που διατυπώνεται ότι η χρονική συγκυρία για την αναθεώρηση του άρθρου 16 δεν είναι καλή, υποστηρίζοντας ότι θα πρέπει πρώτα να ορθοποδήσει το δημόσιο Πανεπιστήμιο και μετά «να ανοίξει το παιχνίδι».

- Για ποιο λόγο όμως να εμποδίζεται η ανάπτυξη των δημόσιων πανεπιστημίων από την πιθανή παρουσία των ιδιωτικών. Δεν καταλαβαίνω το λόγο. Είναι διαφορετικά πράγματα.

* Υπάρχει η αναγκαιότητα για ιδιωτικά πανεπιστήμια;

- Αυτό θα αναδειχθεί. Δεν μπορεί να αποφασίσει μια μειοψηφία για την αναγκαιότητα ή όχι. Ως πολίτης νομίζω ότι έχει ωριμάσει αυτό. Και μαρξιστικά να το πάρουμε - γιατί κάποιοι μιλούν τη μαρξιστική γλώσσα αλλά σκέφτονται σας παπάδες - ο Μαρξ λέει ότι σε μια αστική οικονομία δεν υπάρχει κάτι που να αποτελεί αξία χρήσης και να μην έχει δικαίωμα ο άνθρωπος να το εμπορευματοποιήσει. Η εκπαίδευση είναι αξία χρήσης και με βάση αυτό ποιος μπορεί να απαγορεύσει σε κάποιον να το εμπορευματοποιήσει. Αν αυτό βεβαίως προκύπτει σαν αναγκαιότητα της κοινωνίας. Προκύπτει όμως;

* Υπάρχει ένας φόβος, νομίζω βάσιμος, για το ποια κατεύθυνση θα πάρει η Παιδεία με την είσοδο των επιχειρήσεων κ.ά.

- Να βάλουμε όρους. Μια επιχείρηση, αν θέλει να βάλει το πόδι της μέσα στο Πανεπιστήμιο, μπορεί να το κάνει και σήμερα. Να επιχορηγήσει, να επιδοτήσει κ.ά. Λένε θα φτιάξουν οι ιδιώτες πανεπιστήμια για να βγάλουν λεφτά. Αν ένας ιδιώτης θέλει να δημιουργήσει πανεπιστήμιο, πρέπει να έχει σοβαρή υποδομή. Γιατί αν θέλει να κερδοσκοπήσει, μπορεί να το κάνει και σήμερα. Ας πούμε ότι ο Αποστολόπουλος του Ιατρικού Κέντρου θέλει να φτιάξει μια Ιατρική Σχολή. Να τους κάνει τι τους γιατρούς. Αφού τους παίρνει τζάμπα, αφού τους σπουδάζει το ελληνικό κράτος.

* Πάντως η συζήτηση που γίνεται είναι αποσπασματική, ενώ έχω την αίσθηση ότι όλες οι πλευρές που εμπλέκονται προσπαθούν να αποκρύψουν τμήματα της ελληνικής πραγματικότητας. Ίσως και από μια συντεχνιακή λογική.

- Σαφώς. Και επειδή θίγεται τη συντεχνιακή λογική, θέλω να πω ότι είναι σαφέστατο πως κάποιοι από τους συναδέλφους μου που αντιδρούν και βγαίνουν στο δρόμο, φοβούνται το άνοιγμα των μη κρατικών πανεπιστημίων, γιατί είναι πολύ πιθανό εκείνοι που θα βρουν δουλειά στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, κάποτε να διεκδίκησαν κοινές θέσεις και αυτοί που είναι σήμερα στα δημόσια να τους απαξίωσαν. Αυτό είναι μια πραγματικότητα. Πρέπει να έχουν το δικαίωμα και άλλοι άξιοι άνθρωποι να βγουν απ’ αυτή την άθλια κατάσταση που σε πολλά τμήματα υπάρχει και έχει να κάνει με την οικογενειοκρατία, την αναξιοκρατία κ.ά. Έχουν αλλάξει πολλά τα τελευταία χρόνια αλλά ακόμα κάποιες καταστάσεις κρατούν.

* Άρα λοιπόν αξιολόγηση και αξιοκρατία..

- Αναμφίβολα. Ρωτούν κάποιοι, ποιοι να κάνουν την αξιολόγηση. Αυτοί που την κάνουν σε ολόκληρο τον κόσμο. Εάν δεν γίνει αξιολόγηση και να αφήσουν τα Ιδρύματα να συναγωνιστούν, όσα λεφτά και να δώσουν θα πάνε χαμένα. Να σας το εξηγήσω: Λέει το τμήμα Βιοχημείας ότι θέλει να πάρει τον Κουρέτα για καθηγητή. Αν ο Κουρέτας είναι άχρηστος, θα υπάρξει ένας δείκτης που θα συμπαρασύρει και θα χαρακτηρίσει το τμήμα. Μην ξεχνάμε ότι η ποιότητα των πτυχιούχων ενός τμήματος είναι ευθέως ανάλογη με την ποιότητα των διδασκόντων. Αν λοιπόν η ποιότητα των διδασκόντων είναι κακή, τότε και το αποτέλεσμα για το τμήμα θα είναι κακό. Θέλει λοιπόν η Βιοχημεία τον Κουρέτα που είναι άχρηστος. Πάρ’ τον αλλά από το κράτος ούτε ένα ευρώ. Μόνο έτσι θα στρώσουν τα πράγματα. Για να αναγκαστούν τα τμήματα να παίρνουν σοβαρούς επιστήμονες, ποιοτικούς και σωστούς. Επαναλαμβάνω έχουν αλλάξει κάπως τα πράγματα, αλλά θέλει πολύ δρόμο ακόμα η υπόθεση.

* Από την κοινωνία, τι μηνύματα εισπράττετε σε σχέση με αυτά τα ζητήματα. Οι φοιτητές σας, για παράδειγμα, που έκαναν και κατάληψη...

- Κατάληψη με μικρή συμμετοχή. Πήγα χθες το πρωί, για να συζητήσω με τους φοιτητές και δεν βρήκα κανένα φοιτητή, τις αίθουσες ανοιχτές και στο αμφιθέατρο να κυκλοφορούν σκυλάκια.

* Δηλαδή, κατά τη γνώμη σας το δίλημμα δεν είναι «ναι ή όχι» στην αναθεώρηση. Δεν είναι «άσπρο – μαύρο»;

- Και βέβαια δεν είναι. Δεν μπορεί να λες στα παιδιά «εξεγερθείτε, βγείτε έξω γιατί δεν έχετε δουλειές». Υπάρχουν κάποιοι λόγοι που δεν έχετε δουλειές. Κάποιοι νομίζουν ότι όσοι βγαίνουν στους δρόμους θα πάνε προς τα Αριστερά. Η πρακτική δείχνει όμως ότι αυτοί πάνε προς το ΛΑΟΣ. Έχουν άλλη κατεύθυνση. Οπότε υπάρχει το ερώτημα. Αυτοί που βγάζουν στους δρόμους τους «δήθεν» εξαθλιωμένους, τους βγάζουν για τους σωστούς ή για λάθους λόγους. Εγώ πιστεύω πως ο κόσμος πρέπει να βγει στους δρόμους, αλλά μήπως πρέπει να γίνει αυτό για άλλους λόγους; Προσωπικά πιστεύω ότι πρέπει να κλείσουν τα Πανεπιστήμια αλλά για διαφορετικούς λόγους. Για παράδειγμα, οι φοιτητές πρέπει να έρθουν στο γραφείο μου να με βγάλουν έξω, να με σύρουν στο πεζοδρόμιο και να μου πουν: «Κύριε Κουρέτα, το Πανεπιστήμιο σήμερα πρέπει να έχει ποιότητα. Εσύ την εξασφαλίζεις; Παράγεις έργο ποιότητας;». Αν δεν πληρώ τις προδιαγραφές θα πρέπει να πάω σπίτι μου. Καμία νομιμότητα λοιπόν, σε καμία βαθμίδα. Αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται. Δεν αντέχουν στην κριτική αυτά τα πράγματα. Γιατί να μονιμοποιείται κάποιος με κάποια κριτήρια και με τα ίδια κριτήρια κάπου αλλού να μη μονιμοποιείται; Για να αλλάξουν τα πράγματα στην Ελλάδα, πρέπει να πάμε σε κατάργηση της μονιμότητας σε όλες τις βαθμίδες. Θα αποδεικνύεις ότι αξίζεις τα χρήματα που παίρνεις, μέχρι να πεθάνεις. Γιατί πολλοί δεν αξίζουν τα χρήματά τους.

* Προς την κατεύθυνση που περιγράφετε θα πάνε τα πράγματα;

- Νομίζω πως ναι. Πρέπει να γίνει αυτό το άνοιγμα. Ξαναλέω, άλλο ο κρατισμός και άλλο το δημόσιο. Ο κρατισμός έχει επιβληθεί από ένα φασιστικού τύπου μπλοκ εξουσίας που θέλει να καβαλήσει την κοινωνία και να την κάνει κουμάντο. Να καβαλήσει το Δημόσιο. Ε, όχι, κάποιοι πρέπει να πουν τα πράγματα με το όνομά τους. Το κράτος να κάνει τη δουλειά του και η κοινωνία να κάνει τη δική της δουλειά. Δεν συμβαδίζουν πάντα αυτά.

* Τη στάση των κομμάτων, σχετικά με το θέμα της αναθεώρησης πως την κρίνετε;

- Τη στάση των κομμάτων της Αριστεράς δεν την καταλαβαίνω. Δεν την κατανοώ. Από την πλευρά της Ν.Δ. βλέπω κάποια σημεία θετικά και κάποια όχι. Μπορώ να τα ερμηνεύσω. Σε ό,τι αφορά στο ΠΑΣΟΚ, επικρατεί διχασμός εξαιτίας της διαφορετικής στάσης κάποιων στελεχών για το κράτος και το Δημόσιο, όπως το περιγράψαμε. Κοιτάξτε, πιστεύω πως οι επιστήμονες πρέπει να μπουν σε κοινωνική διαβούλευση για να πείσουν την κοινωνία να τραβήξει προς τη σωστή κατεύθυνση. Αν τραβήξεις την κοινωνία προς τη σωστή κατεύθυνση και η επιστήμη θα κινηθεί προς την σωστή κατεύθυνση, και το αντίστροφο. Έχουμε πάρα πολύ σημαντικό ρόλο τόσο στο Πανεπιστήμιο και στο αμφιθέατρο, όσο και στην κοινωνία. Ίσως ο ρόλος μας στην κοινωνία να είναι και πιο σημαντικός. Ξέρω ότι ορισμένα απ΄ αυτά που λέω να μην είναι και τόσο δημοφιλή, αλλά πιθανόν σε μια πενταετία να είναι αρκετά δημοφιλή. Θεωρώ πως αυτά που λέω έχουν ένα ενδιαφέρον. Σας υπενθυμίζω τα λόγια του Ρενέ Πασέ, «όταν προσπαθείς να πείσεις, μην απευθύνεσαι στους αντίθετα πεπεισμένους αλλά στους καλόπιστα αμφιβάλλοντες».